روکش دندان

روکش دندان

روکش دندان معمولاً طی دو جلسه انجام می‌شود. در جلسه اول دندان آماده ‌سازی می‌شود، از دندان آماده شده قالبی گرفته می‌شود و سپس روکش موقتی بر روی دندان نصب می‌گردد. مدت زمان لازم برای انجام این کارها ۳۰ دقیقه تا یک ساعت تخمین زده می‌شود. در فاصله زمانی بین دو جلسه، در لابراتوار دندانپزشکی روکش ساخته می‌شود. معمولاً برای این کار دو هفته زمان لازم است.
هنگامی که بیمار برای جلسه دوم مراجعه می‌کند، دندانپزشک روکش نهایی راه بر روی دندان متصل می‌کند. معمولاً این کار حدود ۲۰ دقیقه طول می‌کشد.

 

Dental crowns

*روکش دندان فوری یا یک جلسه‌ای:

گاهی اوقات نیز می‌توان روکش دندان را با تجهیزات خاصی ظرف یک جلسه آماده و نصب کرد.

 

مراحل اتصال روکش دندان:

در جلسه اول:

۱- تزریق بی حسی:

پیش از هر کاری دندانپزشک دندان و لثه اطراف آن را با مواد بی‌ حسی کننده، بی‌حس می‌کند. در مواردی که دندان تحت عصب‌ کشی قرار گرفته است، نیازی به بی‌حس کردن آن نیست. با این حال ممکن است دندانپزشک لثه اطراف دندان‌ها بی ‌حس کند.

۲- تراش و آماده ‌سازی دندان:

تمامی روکش‌های دندان مقدار مشخصی ضخامت دارند. بنابراین دندان باید به اندازه ضخامت روکش، تراشیده شود تا فضای کافی برای نصب روکش فراهم گردد. در برخی انواع روکشها برای افزایش استحکام و مقاومت، ضخامت پوسته افزایش پیدا می‌کند. در بیشتر انواع روکش حداقل ضخامت لازم دو میلی متر است. تراشیدن دندان باید در تمام سطوح دندان انجام شود.
در تحقیقاتی که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد، در صد تاج دندان (بخشی از بنا که بالای لثه قرار دارد) که در فرآیند روکش کردن تراشیده می‌شود مشخص شد. این مقدار برای دندان‌های جلویی بین ۶۳ تا ۷۳% و برای دندانهای عقبی بین ۶۷ تا ۷۵% است. این مقادیر مربوط به روکش‌های تمام سرامیک و سرامیک با اسکلت فلزی می‌باشد. اما در روکش‌های تمام فلزی مانند روکش طلا نیاز کمتری به تراشیدن دندان وجود دارد.

 

 

 

Dental crowns

 

 

در صورتی که دندانی که روکش می‌شود دچار پوسیدگی باشد، دندانپزشک باید بخش‌های پوسیده را نیز تراشیده و بردارد. همچنین تمام بخش‌های پرشدگی دندان یا بخش‌هایی از دندان که نامناسب است باید تخلیه شود. به همین علت گاهی اوقات ممکن است بخش زیادی از دندان برای روکش کردن تراشیده شود.
هنگام تراشیدن دندان علاوه بر این که به طور کلی دندان کوچک‌تر می‌شود، باید به شکل مشخصی نیز در بیاید تا روکش بر آن منطبق باشد.

گاهی اوقات بخش زیادی از دندان شکسته و یا در عمل برداشتن پوسیدگی، تراشیده شده است. در چنین شرایطی ابتدا دندان با مواد پرکننده باید بازسازی شود تا بلندتر شده و بتوان روکش را به خوبی به آن متصل کرد.

۳- قالب‌ گیری از دهان:

پس از اینکه آماده ‌سازی دندان تمام شد، دندانپزشک با قالب ‌گیری نسخه ‌ای از دندان‌ها و لثه اطراف آن تهیه می‌کند. قالب ‌گیری دو روش مختلف دارد:
– قالب ‌گیری سنتی و مرسوم:
دندانپزشک با استفاده از خمیر مخصوصی که به آن مواد قالب‌ گیری گفته می‌شود، قالبی از دندان‌ها تهیه می‌کند. برای این کار ابتدا دندان‌ها شسته و کاملاً خشک می‌شوند. سپس رترکشن یا نخ زیر لثه ای با قطر کوچک دور دندان قرار میگیرد تا بافت ها و ساختارهای دیگر را کنار نگه دارد. معمولاً پس از برداشتن نخ زیر لثه ای، مدتی طول می کشد تا بافت لثه به عقب باز گردد. در این مدت مواد قالب گیری اطراف دندان به اندازه کافی شکل گرفته اند. مقدار کمی مواد قالب گیری روان اطراف دندان مالیده می شود. یک تری با پوتی قالب گیری (مواد بطونه مانند) با غلظت زیاد پر می شود و بر روی دندانها قرار گرفته و همان جا چند دقیقه می ماند. مواد قالب گیری به صورت یک واحد پیوسته به هم در می آیند. هنگامی که قالب از دندانها برداشته می شود، حاوی نسخه ای از دندان آماده شده و دندانهای مجاور آن است. قالب دندانهای فک مقابل نیز باید گرفته شود.

 

 

 

Dental crowns

قالب دهان چگونه استفاده می‌شود؟

قالب تهیه شده به لابراتوار دندانپزشکی ارسال می‌شود تا در آنجا برای ساخت یک نمونه پلاستر از آن استفاده شود. از این نمونه برای ساخت روکش دندان استفاده می‌شود.
از آنجایی که قالب پلاستر نمای دقیقی از دندان‌ها و لثه در اختیار دندانپزشک قرار می‌دهد، در صورتی که روکش ساخته شده کاملاً بر آن منطبق باشد حتماً با همین دقت بر دندان نیز منطبق است. با این حال در بیشتر موارد اندکی تنظیم مجدد نیز لازم است.

دیدگاهتان را بنویسید